ﺁﯾﺎ ﺩﻗﺖ ﮐﺮﺩه ﺍﯾﺪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﺮﯾﺪ ﻭ ﻓﺮﻭﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟

کد شبهه : 10009

متن شبهه یا سوال:

لطفا به متن زیر از کانال های ضد دین پاسخ دهید

ﺁﯾﺎ ﺩﻗﺖ ﮐﺮﺩه ﺍﯾﺪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﺳﻼﻡ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﺮﯾﺪ ﻭ ﻓﺮﻭﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟

ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺜﺎﻝ:
ﺍﻭﻝ: ﯾﺎ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﯿﺎﻭﺭ ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺟﺰﯾﻪ (ﻏﺮﺍﻣﺖ) ﺑﺪﻩ.
ﺩﻭﻡ: ﯾﺎ ﻗﺼﺎﺹ ﺷﻮ ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ کن.
ﺳﻮﻡ: ﯾﺎ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﮕﯿﺮ، ﯾﺎ ﮐﻔﺎﺭﻩ ﺑﺪﻩ.
ﭼﻬﺎﺭﻡ: ﻫﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺪﻫﮑﺎﺭ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻣُﺮﺩﯼ، ﻭﺭﺛﻪ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﻮﻝ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﯼ ﺁنرﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ.
ﭘﻨﺠﻢ: ﺍﮔﺮ ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﻭ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﻣﺨﺎﺭﺝ ﺯﻥ ﺭﻭ ﺑﺪﯼ، ﺗﺎ ۴ ﺯﻥ ﺩﺍﺋﻢ ﻭ ۴۰ ﺻﯿﻐﻪ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺑﮕﯿﺮی.
ﺷﺸﻢ: ﺍﮔﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺮﻓﺘﯽ ﺣﺞ، ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﭘﻮﻝ ﺑﺪﯼ ﻧﺎﺋﺐ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﺗﺎ ﺍﻭﻥ ﺑﺠﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺣﺞ ﺭﺍ ﺑﺠﺎ ﺑﯿﺎﺭﻩ.
هفتم: ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻣﯿﺨﺎﯼ ﺑﮑﻦ ﺍﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﻭﻟﯽ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﯼ ﯾﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﺑﺴﺎﺯ، ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﺖ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﻪ.

ﻧﺘﯿﺠﻪ = ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﻣﯿﺮﯼ ﺑﻬﺸﺖ ، ﭘﻮﻝ ﻧﺪﺍﺷﺘﯽ ﻣﯿﺮﯼ ﺟﻬﻨﻢ

پاسخ اجمالی

شبهه مذکور سراسر مغالطه و کذب می‌باشد:

۱. جزیه فقط از غیر مسلمانی که در حکومت اسلامی، تحت ذمه‌ است اخذ می‌شد، چرا که اهل ذمه، بسیاری از زکات‌ها را نمی‌پردازند، اما در عین حال از فضای امن ایجاد شده در سایه ایمان و اسلام مردم، بهره می‌برند، به نوعی می‌توان گفت جزیه مالیات بود.

۲. شخصی‌ که باید قصاص شود حق انتخاب بین قصاص و دیه ندارد، بلکه اولیا دم که صاحب حق هستند می‌توانند انتخاب کنند که قصاص کنند یا دیه بگیرند یا بدون دریافت دیه گذشت کنند.

۳. مسلمانان حق انتخاب بین روزه و کفاره ندارند، بلکه اگر بدون دلیل روزه نگیرند علاوه بر اینکه گناه کرده اند باید کفاره را نیز پرداخت کنند؛ به بیان واضح کفاره نوعی جریمه و تشدید مجازات می‌باشد.

۴. شخصی که در دنیا اهتمام بر نماز و روزه نداشته هرچند پس از مرگ وی ورثه اش برایش نماز بخوانند و روزه بگیرند باز هم باید روز قیامت بخاطر بی نمازی و روزه نگرفتن پاسخگو باشد و خریدن نماز و روزه برایش سودی نخواهد داشت.

۵. زن دائم یا موقت گرفتن ربطی به پول داشتن ندارد و آنچه در اسلام شرط شده رعایت عدالت است.

۶. نائب و وکیل گرفتن در حج برای کسی است که خودش توانایی جسمی انجام حج ندارد و نه اینکه هرکس با وجود آنکه توانایی دارد.

۷. در هیچ روایت و منبعی در اسلام بیان نشده است که اگر شخصی که در طول عمرش ظلم کرده و حق الناس به گردنش هست با ساختن مسجد اهل بهشت خواهد بود.

پاسخ تفصیلی

برای پاسخ توجه به چند نکته لازم است؛

اول: اصل در اسلام اعتقادات است که قابل خرید و فروش و حتی اکراه و اجبار نیز نمی‌باشد. پس آنکه اعتقادی به توحید و معاد و اسلام ندارد هیچ فرقی نمی‌کند که روزه بگیرد یا کفاره بدهد، حج بجا بیاورد یا نائب بگیرد، مسجد بسازد یا نسازد.

پس برای شخص کافر نه اعتقادات قابل فروش است و نه احکام فرعی.

دوم: در مقابل خداوند برای مومنان بخاطر ایمانشان تخفیف هایی قائل شده است تا پاداشی باشد برایشان بخاطر آن ایمان.

روایات فراوانی در مقام و جایگاه رفیع مومنان نزد خداوند آمده است؛ و این بهرمندی تنها اختصاص به مومنان و شیعیان دارد و کافران و سایر مسلمین که عامدا از حق روی گردان هستند را شامل نمی‌شود.
چنان که فرمود: «خداوند به هیچ کس برای عملش ثواب نمی‌دهد مگر مومنین را» (بحار الانوار، ج64 ص64)

به گونه ای که اگر مومنی نافرمانی کرد راه توبه برایش باز باشد و برای قبول توبه شرایطی تعیین کرد تا هم مومن متنبه شود و هم فقرا در برخی موارد بهره مند شوند مانند اینکه اگر انسان روزه عمدی ماه رمضان را عمدا نگیرد، برای قبول توبه اش گذشته از آنکه باید آن روز را قضا کند برای کفاره آن روز مخیر است شصت روز، روزه بگیرد یا شصت فقیر را سیر کند، اگر چنین کند امید است توبه اش پذیرفته شود.

اگر شخصی بدون توبه کردن و جبران گذشته اقدام به دادن کفاره بکند یا برای نماز هایش اجیر بگیرد طبیعی است که خداوند عقاب را از او بر نمی‌دارد و او نمی‌تواند عقاب خداوند را با دادن کفاره و اجیر صرف از خود بر دارد، پس خریدن روزه با پرداخت کفاره ای یا نماز با اجیر گرفتن در کار نیست.

سوم: اگر انسان مومن اهل طغیان و دشمنی با خدا نباشد احیانا از او نمازی قضا شده باشد، خداوند بجهت ایمانش آن نماز ها را بر پسر بزرگتر واجب کرده است تا بجا آورد. اگر پسر بزرگتر نتواند بجا آورد می‌تواند دیگری را اجیر کند تا رایگان یا با دریافت مزد بجا آورد.

آنچه مهم و ملاک است بجا آوردن نماز قضا است نه پول دادن، و این اهمیت نماز را می رساند که درهیچ حالی ساقط شدنی نیست.

چه آن کسی که روزه را عمدا بجا نیاورده و چه آن کسی که نمازش را بجا نیاورده است مستحق عقاب و عذاب هستند و چنین نیست که با انجام امور نیابتی از جانب دیگران فرد متوفی گرفتاری در آخرت نداشته باشد چنان که فرمود:
«فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ (7) وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ (8)؛ هر کس به اندازه سنگینی ذره ای کار خیر انجام داده آن را می‌بیند و هر کس به اندازه ذره ای کار بد کرده است آن را می‌بیند» (سوره زلزال آیه های 7،8)

پس دلیلی برای راحتی افراد پولدار و خریدن نماز یا روزه با پول و کفاره نمی‌باشد.

چهارم: اگر انسان در پرداخت کفاره یا نائب گرفتن قصد عبادت خداوند و قربت نداشته باشد آن موارد از او قبول نمی‌شود. پس پول جایگزین عبادت نمی‌شود بلکه عبادت است که در برخی موارد جایگزین عبادت می‌شود مانند کسی که حج نمی‌تواند بجا آورد می‌تواند نائب بگیرد که نائب رایگان یا در قبال دریافت مزد بجایش بجا آورد البته شخص مجیر باید با این کار قصد عبادت خداوند را داشته باشد و صرف نائب گرفتن و پرداخت هزینه کفایت نمی‌کند.

چون انسان مومن نزد خداوند ارزش و مقام دارد در بجا آوردن حجی که از انجام آن ناتوان (ناتوانی در اعمال فریضه حج نیز خود وابسته بشرایطی است) است می‌تواند نائب بگیرد تا بجای او بجا آورد و انسان مومن بهره مند شود اما چنین چیزی برای انسان کافر نیست در حالی که اگر احکام اسلام قابل خرید و فروش بود این مورد برای انسان کافر نیز بود.

پنجم: جزیه فقط از غیر مسلمانی که در حکومت اسلامی، تحت ذمه‌ است اخذ می‌شود، چرا که اهل ذمه، بسیاری از زکات‌ها را نمی‌پردازند، بسیاری از شئون را رعایت نمی‌کنند، اما در عین حال از فضای امن ایجاد شده در سایه ایمان و اسلام مردم، بهره می‌برد. (و البته آن جزیه نیز اگر حاکم تشخیص دهد و لازم بیاید – چه بسیار اتفاق افتاده و می‌افتد که حکومت از بیت المال برای اهل ذمه هزینه کند).

پس به هیچ وجه، پول جایگزین اعتقاد و ایمان نگردیده است که گفته شود یا ایمان بیاور و یا پولش را بده! بلکه جایز است که گفته شود: یا از مملکت اسلامی بیرون برو، و یا مالیاتش را بده. در هر حال به هیچ وجه جزیه (پول)، جای اعتقاد، اسلام، ایمان، تقوا و … را نمی‌گیرد، بلکه فقط بخشی از خسارات وارده بر جامعه اسلامی را جبران می‌نماید، و یا بخشی از دیون و هزینه‌های اضافی تحمیل شده بر جامعه اسلامی را.

ششم: اصل این است که قاتل قصاص شود. اما از آنجایی که بر اثر قتل خانواده فرد مقتول دچار ضرر و زیان می‌گردند چرا که احیانا نان آور خود را از دست داده اند جهت جبران این خسارت می‌توانند دیه دریافت کنند اما چنان نیست که فرد قاتل با صرف پرداخت دیه خود را از جهنم نجات دهد چنان که فرمود:
«وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظيماً؛ هر کس مومنی را از روی عمد بکشد جزایش جهنم است و در جهنم جاویدان باقی می‌ماند» (سوره نساء / آیه 93)

پس خرید و فروشی در کار نیست.

هفتم: صرف این که انسان پول داشته باشد و بتواند مخارج همسر را تامین کند مجوز گرفتن 4  همسر نمی‌شود بلکه رعایت اموری مانند عدالت بین آنها، هم خوابگی و … نیز لازم است.

هشتم: فردی که تمام عمر دنبال فساد و فحشا و بی‌بند و باری و گناه و عصیان و نافرمانی بوده است، در پایان عمر چه یک مسجد بسازد و چه هزار مسجد خداوند از او قبول نمی‌کند چرا که فرمود:
«إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقينَ؛ خداوند کارهای خیر را تنها از متقین قبول می‌کند» (سوره مائده / آیه 27)

    مطالعه بیشتر

    the14.ir/10009


    برچسب ها: , , , , , , , , , ,
    0 پاسخ

    دیدگاه خود را ثبت کنید

    تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
    در گفتگو ها شرکت کنید.

    پاسخی بگذارید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    معادله ی امنیتی *