چرا امام حسین(ع) اقدام به حفر چاه نکردند؟!

کد : 11077

متن شبهه یا سوال:

با توجه به اینکه واقعه عاشورا در نزدیکی فرات اتفاق افتاده و فرات هم رود بسیار عظیمی هست و همانطور که میدانید در نزدیکی رودها با مقداری کندن زمین به آب میرسیم چرا امام حسین علیه السلام از این طریق آبرسانی به اهل بیت نکردند؟

پاسخ اجمالی

۱. در اینکه امام حسین(ع) با عطش بسیار زیاد به شهادت رسیده اند جای هیچ شک و شبهه ای نیست.

۲. اما در رابطه با حفر کردن چاه:
الف) نقل های وجود دارد که مشخص میشود امام حسین(ع) برای حفر چاه و بدست آوردن آب تلاش هایی کرده اند.

۳. فاصله خیمه های امام حسین(ع) با فرات زیاد بوده.
کما اینکه بسیار شنیده اید که بین خیمه های امام حسین(ع) و نهر فرات، نخلستان بوده. یعنی خیمه ها در منطقه خشک و کویری بود و باید مسافتی طی میکردند تا به نخلستان و سپس به نهر فرات برسند.

۴. با توجه به خشکی دشت کربلا و عطش زمین، نمیتوان براحتی گفت که با کندن چاه میتوانستند به آب برسند.
در اینگونه مناطق با توجه به جنس خاک و عطش بسیار زیادی که زمین دارد نمیگزارد آب نهرها به فاصله دوری از نهر برسد.
کما اینکه هم اکنون با وجود تکنولوژی و امکانات بسیار که امروزه بشر در اختیار دارد، برای رسیدن به آب در مناطق کویری باید با زحمت بسیار در عمق بسیار پایین چاه حفر کرد.
چه برسد به اینکه در کربلا امکانات خاصی در اختیار یاران امام حسین(ع) نبود.

پاسخ تفصیلی

1. روشن است که نهضت امام حسین(ع) در شرایطی ایجاد شد که قدرت در دست امویانی بود که در تحریف حقایق مشهور و معروف بودند به همین دلیل نهضت کربلا دچار یک توطئه کم نظیر تبلیغاتی شد.

2. موضوع تشنگى و عطش امام حسين(ع) و اصحابشان در كربلا حقيقتي است كه نه تنها مورخان از آن ياد كرده اند بلكه امام زمان (عج) نيز در زيارت ناحيه مقدسه به آن اشاره نموده، مي‌فرمايند:«فَمَنَعُوكَ الماءَ وَ وُرُودَه؛ پس آب و ورود بر آن را بر تو ممنوع كردند».

– علامه نوری و علامه مجلسی روایت کرده اند: حسین بن علی(ع) و اهل بیت و اصحاب ایشان مظلومانه و در حالی که جسم و جانشان، مقهور و مورد ستم قرار گرفته بود و با لب تشنه به قتل رسیدند.
(مستدرک‏الوسائل ج : 10 ص : 238، بحارالأنوار ج : 98 ص : 27)

– صاحب مستدرک الوسائل از امام محمد باقر (ع) روایت کرده است که فرمود: حضرت حسین علیه السّلام که صاحب کربلاء است در حالى که مظلوم و اندوهگین و تشنه و غصه‏دار بود شهید شد.
(مستدرک‏الوسائل ج : 10 ص : 240)

در اين مورد علاوه بر منابع متعدد تاريخى، مي‌توان به انبوهى از ادبيات شكل گرفته پس از واقعه كربلا نيز اشاره كرد؛ يعنى، موضوع به قدرى مسلّم و جدّى بوده است كه، شاعران نامدار، براساس آن شعر سروده‏اند.

3. در باره این که برای تهیه آب امام (ع) اقدام به حفر جاه کردند یا نه روایاتی وجود دارد که به آنها اشاره می کنیم:

– بنا به نقل برخی از روایات «… امام کلنگی برداشت و پشت خیام زنان به فاصله نه گام به طرف جنوب زمین را کند آبی گوارا بیرون آمد و آن حضرت و همراهان همه آب آشامیدند و مشک ها را پر کردند … .»
(مدینة المعاجز، الباب الثالث فی معاجز الامام ابی عبدالله الحسین (ع)، ص 245)

ممکن است با توجه به نزدیکی کربلا به رود خانه فرات و بالا بودن سطح آب اصحاب نیز از این شیوه استفاده کرده باشند ولی این امر موجب گردید که دشمن از این امر مطلع شود و از آن به شدت جلو گیری کند!

– در تاریخ آمده است: «چون این خبر به عبیدالله زیاد رسید در ضمن نامه ای به عمرسعد، از او خواست که نگذارند اهل بیت امام حسین (ع) به آبی دست پیدا کنند و در نامه اش نوشت: به من چنان رسانیده اند که حسین (ع) و یاران او چاه ها حفر کرده و آب بر می دارند، به همین جهت امکان هیچ شکستی برای ایشان نیست، چون بر مضمون نامه مطلع شوی باید که حسین بن علی (ع) و یاران او را از کندن چاه منع کنی و نگذاری که دنبال آب بگردند.»
(الفتوح، ابومحمد احمد بن علی اعثم کوفی، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ اول، 1372، بخش دوم، فصل ششم امام حسین (ع)، یزید، قیام، ص 893)

– از مناقب نقل شده که اهل بیت امام حسین (ع) در سه شبانه روزی که از آب ممنوع بودند، گاهی برای استعمال آب غیر شرب چاه حفر می کردند که دشمنان آنرا پر کردند (ممکن است آب چنین چاهایی با عمق بسیار کم مناسب نوشیدن نبوده است)، و گاهی حضرت ابوالفضل (ع) شجاعانه محاصره شریعه فرات را شکسته و آب می آوردند. در شب عاشورا، حضرت علی اکبر (ع) با 50 نفر به شریعه رفت و آب آورد ولی از صبح عاشورا دیگر ممکن نشد که آبی به حرم امام حسین (ع) برسد.
(منتهی الآمال، شیخ عباس قمی (ره)، انتشارات بهزاد، چاپ دوم، 1381، باب پنجم، مقصد سوم، فصل اول، ص 427، حاشیه)

4. براي ما به درستي معلوم نيست كه سرنوشت چاه چه شده است. اما با توجه به اينكه امام حسين(ع) 30 تن از سواران و 20 تن از پيادگان سپاه خود را به فرماندهي برادرش حضرت عباس(ع) جهت آوردن آب به سوي فرات فرستاده و آن‌ها با درگيري با محافظانِ شريعه فرات موفق شدند 20 مشك آب براي امام و يارانش بياورند مي توان به اين نتايج رسيد:

– امكان استفاده از چاه (حفر شده توسط امام علیه السلام) وجود نداشته و الا معنا نداشت كه امام ياران خود را براي آوردن تنها 20 مشك آب به سوي فرات بفرستد.

– از اينكه 50 تن از ياران امام به سمت فرات حمله مي‌كنند و حتي با لشكر دشمن درگير مي‌شوند، اما اقدام به كندن چاه نمي‌كنند مي‌توان استفاده نمود كه امكان حفر مجدد چاه هم وجود نداشته، زيرا اگر چنين امكاني وجود داشت ياران امام به جاي درگيري با لشكر دشمن در شريعه فرات براي حفر چاه با آنان درگير مي‌شدند.

– با رسيدن نامه عبيدالله مبني بر منع امام حسين از حفر چاه آنان با حساسيت ويژه‌اي تكرار نشدن اين عمل را به هر قيمت ممكن دنبال مي‌كردند تا آنجا كه اصحاب امام به شريعه فرات دست يافته آب بر مي‌دارند اما ديگر سخني از حفر چاه در تاريخ نمي‌آيد.

5. هدف دشمن هم این بود که اهل بیت (ع) بر اثر شدت تشنگی از پا درآیند چرا که از شجاعت آنان با خبر بوده و می دانستند که اگر تشنگی بر آنان اثر نگذارد، هرگز قادر بر غلبه بر اهل بیت (ع) نیستند و در نهایت هم با این حربه غیر انسانی توان جسمی لشکریان امام حسین را گرفته و آنان را به شهادت رساندند.

(برای مطالعه تفصیلی تر به لینک های موجود در بخش منبع رجوع کنید.)

مطالعه بیشتر

yon.ir/AshoraCha1

yon.ir/AshoraCha2

yon.ir/AshoraCha3

yon.ir/AshoraCha4

the14.ir/11077


برچسب ها: , , , , , , ,
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

معادله ی امنیتی *