خواندن نماز به زبان فارسی چه اشکالی دارد؟

کد شبهه : 10005

متن شبهه یا سوال:

خواندن نماز به زبان فارسی چه اشکالی دارد؟ چرا نماز باید فقط به زبان عربی خوانده شود؟ چرا هرکس نباید به زبان مادری خود نماز بخواند؟

پاسخ اجمالی

1. خواندن نماز به زبان‌ عربي از امور غيراختلافي و توقيفي (بنا به دستور خداوند متعال) مي‌باشد.
حضرت محمد (ص) در حدیثی فرمودند:«صَلّوا كَما رَاَيتُموني اُصلِّي ؛ نماز خود را آنگونه بخوانید که من می‌خوانم»
(نهج الحق و کشف الصدق، ص423.)

2. اگر قرار بود هر قومي به زبان بومي و با توجه به فرهنگ خويش نماز بخواند در طول تاريخ بسياري از آداب و رسوم مختلف در نماز کم و يا زياد مي‌شد.

3.مسلمانان قومي واحد و برادر يکديگر هستند و براي ايجاد و حفظ هرچه بيشتر وحدت، وجود زباني واحد بسيار تاثيرگزار خواهد بود (همانطور که همگي به سوي يک قبله نماز مي‌خوانند) و زبان عربي جزو کاملترين زبان هاي دنياست.

4. از آنجا که زبان عربي جزو کاملترين زبان هاي دنياست به خوبي مي‌تواند با کلمات و عبارات کوتاه مفاهيم و معاني گسترده اي را برساند، اما نمي‌توان اين مفاهيم را در تمامي زبان ها با عبارات کوتاه رساند.

5. خواندن قنوت که دعا و درخواست های ما از خداوند متعال می‌باشد به زبان فارسی اشکالی ندارد (طبق نظر برخی مراجع) اما بخش های دیگر نماز چون عبارات اکثرا صفات خاص خداوند متعال بوده و در ترجمه آن اختلاف نظر وجود دارد برای رساندن معنای صحیح و واحد توسط تمام مسلمین به همان زبان عربی باید خوانده شود.

پاسخ تفصیلی

در پاسخ به اینکه چرا باید نماز را فقط به زبان عربی بخوانیم و هر کسی نمی‌تواند به زبان مادری و محلی خود نماز بخواند، باید گفته شود؛

نکته اول: می‌توان گفت عمده ترین دلیل در خواندن نماز به زبان عربی، پس از آن که نماز، سنت پیامبر است و عبادات توقیفی (به جا آوردن آنها باید به همان شکلی باشد که خداوند تعیین فرموده است.) هستند، حفظ و بقای نماز در طول قرون و اعصار است که بدون کم و کاست برای همیشه باقی بماند و اگر هر کسی به زبان محلی و مادری خود آن را تلفظ می نمود احتمال کم و زیاد شدن الفاظ، تحریف و آمیخته شدن به خرافات و مطالب بی اساس منتفی نبود و چه بسا این تغییرات، به دیگر واجبات و ارکان نماز نیز سرایت می کرد و شاید کم کم اصل نماز از اهمیت افتاده و کاملاً به فراموشی سپرده می‌شد.

 حضرت محمد (ص) در حدیثی فرمودند: «صَلّوا كَما رَاَيتُموني اُصلِّي؛ نماز خود را آنگونه بخوانید که من می‌خوانم»
(نهج الحق و کشف الصدق، ص423.)

بدیهی است برای اینکه هر چیزی برای همیشه و در طول تاریخ بماند باید دارای معیار و مقیاسی غیرقابل تغییر باشد، نظیر اینکه در مورد اندازه، میلی متر، سانتی متر و یا متر و در مورد وزن، گرم، کیلو و… را به عنوان معیار و میزان غیرقابل تغییر قرار داده اند، هم چنین در مورد نماز، اموری را که به نام واجبات و ارکان است به عنوان معیار و ملاک قرار داده اند که یکی از آنها لزوم عربی بودن اذکار واجب آن است.

نکته دوم: اسلام یک دین جهانى است و مى‏‌خواهد همه‌ مسلمانان را در یک جبهه و صف واحد قرار دهد. تشکیل چنین جمعیتى بدون زبان واحدى که همه با هم تفاهم کنند، امکان‏پذیر نیست و زبان عربى که به اعتراف اهل فن، از جامع‏ترین زبان‌‏هاى دنیاست، مى‏‌تواند به عنوان یک زبان بین المللى و زبان نماز تمام مسلمانان، رمز وحدت و نشانه‏ى یگانگى مسلمانان ‏باشد؛ این اصل در سایر دستورات اسلامى، همچون به سوى قبله‏ واحد نماز خواندن و… نیز تجلى پیدا کرده است.

نکته سوم: ممکن است به ذهن کسی برسد که وادار کردن مردمی غیر مسلط بر زبان عربی به خواندن نماز به زبان عربی، نوعی ایجاد مشقت برای آنها و اجحاف و ستم در حق آنهاست. در جواب می توان گفت برای مردمی که برای رفع حوائج روزمره خود، ده ها و بلکه صدها اصطلاح و واژه های بیگانه را به راحتی یاد گرفته و به کار می‌برند، یاد گرفتن کلمات نماز که مجموع کلمات واجب آن (با حذف کلمات تکراری) حدود 20 کلمه می باشد، کار مشکلی نیست و از طرف دیگر، معنای ظاهری و سطحی کلمات نماز بسیار ساده و آسان است و همه مردم به راحتی می‌توانند معنای سطحی و ظاهری بسم الله الرحمن الرحیم و… را یاد بگیرند؛ هر چند این کلمات دارای معانی عمیق و گسترده نیز هست.

نکته چهارم: از نظر زبان شناسان، زبان عربی از کامل­ترین زبان های دنیا است که به خوبی می‌تواند مفاهیم و مطالب گسترده و عمیق را در قالب های زیبا و کوتاه بیان کند. (المیزان، ج 4، ص 160؛ تفسیر نمونه، ج 9، ص 300 و ج 13، ص 311.)

بنابراین قرائت و اذكاري كه در نماز است، به صورت دقيق در هيچ زباني ترجمه ندارد؛ يعني نمي‌توان مفاهيمي را كه در اذكار نماز است، به صورت دقيق ترجمه كرد و آن را بيان نمود. چه بسا برخي از كلمات يا جملات، معاني بسياري در خود جاي داده كه با يك يا چند جمله نتوان همه آن ها را بيان نمود. به عنوان مثال از سوره حمد نام مى‏بريم كه هيچ ترجمه‏اى كه بتواند تمام مفاهيم آن را به زبان ديگر بيان كند، نيست. حتى كلمه الله، هيچ معادلى در زبان ديگر ندارد (اگر چه در قالب جمله اي بتوان ترجمه كرد) همچنین کلمه رحمن و رحیم.

نکته پنجم: عربى بودن الفاظ و اذکار در هر حکم و عبادتى شرط لازم نیست.همان طوری که بنابر نظر بعضى از علما، عربى بودن صیغه‏ عقد ازدواج ضرورتى ندارد. (معلقات آیت الله گرامى، ج 4، ص 645.) و بعضى از علما همچون امام خمینى (قدس سره) در این باره مى‌‏فرمایند: اگر مکلف خودش نمى‏‌تواند صیغه را به عربى بخواند، حتى در صورتى که بتواند وکیل بگیرد جواز عقد به غیر عربى خالى از قوت نیست. (عروة الوثقى، ج2، حاشیه‏ى ص 645.) هم چنین لازم نیست دعاها نیز حتماً به عربى خوانده شوند و انسان در غیر از حالت نماز می تواند با خداوند به هر زبانی صحبت و با او راز و نیاز کند و به فتوای برخی مراجع، در نماز نیز در غیر از اذکار واجب و خصوصاً در قنوت، می‌تواند به زبان غیر عربی دعا کند. (توضیح المسائل مراجع، ج 1، ص 62.) البته آنچه گفته شد به معناى بى توجهى مسلمانان به معانى اذکار در نماز و… نیست؛ بلکه بر هر مسلمان لازم است که با معناى نماز و دعاها آشنا گردد تا بفهمد با خداى خود چه مى‏‌گوید، و در این صورت است که اعمال او خشک و بى‏روح تلقى نشده و سکوى پرواز او به سوى ابدیت خواهند گشت.

نکته ششم: آن بخش از نماز که دعا و درخواست های ما از خدا می‌باشد یعنی خواندن قنوت به زبان فارسی مشکلی ندارد و بنا به نظر برخی علما خواندن قنوت در نماز به زبان فارسی اشکالی ندارد اما بخش های دیگر نماز چون بیان صفات خاص خدا می‌باشد و ترجمه ی آن به زبان فارسی امری دشوار است باید به عربی خوانده شود.

    مطالعه بیشتر

    islamquest.net/fa/archive/question/fa423

    porsemanequran.com/node/24335

    the14.ir/10005


    برچسب ها: , , , , ,
    0 پاسخ

    دیدگاه خود را ثبت کنید

    تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
    در گفتگو ها شرکت کنید.

    پاسخی بگذارید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    معادله ی امنیتی *