بریدن سر از سنت های اعراب و مسلمانان است!

کد : 10157

متن شبهه یا سوال:

آیا بریدن سر و آورن از نزد خلفا و حاکمان از سنت های اعراب و مسلمانان بوده است؟

پاسخ اجمالی

بخش اول: بريدن سر دشمن و همراه آوردن و نگه داشتن آن به نشانه غنيمت و پيروزي اصطلاحاً «سر آوردن» از قديمي‌ترين سنت‌ها در بسياري از نقاط زمين (چین، هند، اندونزی، فیلیپین، ژاپن، آمریکای مرکزی، جنوب غربی ایالات متحده و حوزه آمازون و…) بوده و تا اوايل سده بيستم هم در بالكان در اروپا رخ مي‌داده‌ است. این عمل با انگیزه های مختلف در ادوار تاریخ انجام می‌شد و نمی‌توان خاتسگاه دقیقی برایش بیان کرد، اینکه گفته شود از سنت های اعراب و مسلمانان است درست نمی‎باشد.

2. سر آوردن در قدیم در بخش‌ها

بخش دوم: این عمل در طول تاریخ با نیت ها و انگیزه های مختلف انجام می‌شد؛
– خوار و ذلیل کردن دشمن
– گرفتن پاداش از حکّام
– تضمینی برای حکام و فرمانروایان نسب به اینکه دشمن آنان کشته شده
– و …

بخش سوم (سربریدن در میان اعراب و مسلمانان)

– اين رسم درباره كساني به كار مي‌رفت كه دشمن حكومت بودند و عليه حاكميت قيام و يا شورشي نموده بودند. در اين حال فرمانروا دستور مي‌داد كه او را بكشند و سرش را بياورند، که در مناطق مختلف و حتی می‌توان گفت در زمان اعراب قبل اسلام هم رخ داده است. اگر چه برخی از خلفای جور و غاصب خلافت ائمه معصومین (ع) دست به چنین اقداماتی با نیّات و انگیزه های مذموم زده اند، ولی هیچ گاه ائمه معصومین به این کار سفارش نکرده اند.

– نخستين بار در اسلام سر ابوجهل در بدر بريده شد. البته پيامبر (ص) دستور بريدن سر را نداده بودند.

– اما نخستين مسلماني كه سرش بريده شد و سرش را در شهرها گرداندند عمرو بن حمق خزائي صحابي پيامبر (ص) بود. كه معاويه سرش را بريد و دستور داد در شهرها بگردانند. اين كار حتي با مخالفت و ناراحتي عايشه همراه شد. امام حسين (ع) در پاسخ نامه معاويه نامه‏اى براى او نوشتند و كارهاى او را به شدت مورد اعتراض قرار دادند.

– با توجه به مطالب بالا روشن می‌شود که سنت سربریدن یا بعبارت دیگر سرآوردن با انگیزه های مختلف در ادوار تاریخی گذشته و در نقاط مختلف رخ داده و نسبت دادن آن به عرب ها و مسلمانان درست نیست.

پاسخ تفصیلی

بخش اول (سرآوردن/سربریدن یکی از قدیمی ترین سنت هاست)

1. بريدن سر دشمن و همراه آوردن و نگه داشتن آن به نشانه غنيمت و پيروزي اصطلاحاً «سر آوردن» گفته مي‌شود. سر آوردن از قديمي‌ترين سنت‌ها در بسياري از نقاط زمين بوده و تا اوايل سده بيستم هم در بالكان در اروپا رخ مي‌داده‌ است. این عمل با انگیزه های مختلف در ادوار تاریخ انجام می‌شد و نمی‌توان خاتسگاه دقیقی برایش بیان کرد، اینکه گفته شود از سنت های اعراب و مسلمانان است درست نمی‎باشد.

2. سر آوردن در قدیم در بخش‌هایی از چین، هند، نیجریه، بنگلادش، میانمار، بورنئو، اندونزی، فیلیپین، تایوان، ژاپن، نیوزیلند، آمریکای مرکزی، جنوب غربی ایالات متحده و حوزه آمازون و… انجام می‌شد.
این عمل همچنین در میان قبایل خاصی از نژاد سلت، مردم ژرمنی غربی، نورس‌ها و سکاهای اروپای باستان نیز رواج داشته‌است.

3. فرمانروایان مغول و پس از مغول در خاورمیانه و دیگر نقاط از از سر بریدهٔ دشمنان یا دزدان منار می‌ساختند که به آن اصطلاحاً «کله‌منار» یا «منارکله» گفته می‌شد.

4. و… که نمونه های آن در تاریخ فراوان یافت می‌شود.

بخش دوم (انگیزه های سربریدن)

1. این عمل در طول تاریخ با نیت ها و انگیزه های مختلف انجام می‌شد که در ادامه به برخی از آن ها اشاره می‌شود؛

– خوار و ذلیل کردن دشمن
– گرفتن پاداش از حکّام
– خشونت آیینی
– نمایش مردانگی
– آدم‌خواری
– بالا بردن قدر و منزلت فرد جنگجو میان همراهان
– تضمینی برای حکام و فرمانروایان نسب به اینکه دشمن آنان کشته شده
– و …

2. بعنوان مثال؛

– در ژاپن نیز سامورایی‌ها می‌کوشیدند در پایان هر نبرد سرهای بریده دشمن را به پای سپهدارهای خود بیندازند و سپهدار هم در ازای این کار به سامورایی مقام، طلا، نقره، یا بخشی از زمین‌های تصرف‌شده را اعطا می‌کرد. سپهدار سپس کله‌های بریده را در گذرهای عمومی به نمایش می‌گذاشت.

– در جنگ جهانی دوم برخی از سربازان متفقین جمجمه سربازان مرده ژاپنی را به عنوان «یادگاری جنگی» برای خانواده و دوستان خود همراه می‌آوردند.

بخش سوم (سربریدن در میان اعراب و مسلمانان)

1. اين رسم درباره كساني به كار مي‌رفت كه دشمن حكومت بودند و عليه حاكميت قيام و يا شورشي نموده بودند. در اين حال فرمانروا دستور مي‌داد كه او را بكشند و سرش را بياورند، که در مناطق مختلف و حتی می‌توان گفت در زمان اعراب قبل اسلام هم رخ داده، همانطور که در جاهای دیگر رخ داده (که نمونه هایی از آن در بالا بیان شد)

2. اما گردن زدن و سر بريدن دشمنان اسلام بي‌سابقه نيست كه بيشتر به منظور كشتن دشمن بوده است نه آنكه سر او را به عنوان افتخار بردارند و در بين مردم به هدف تشفي و بر تري بگردانند و يا براي پيامبر بفرستند.

3. اين قضيه ديده شده به در خواست پيامبر نبوده است.

4. نخستين بار در اسلام سر ابوجهل در بدر بريده شد. البته پيامبر دستور بريدن سر را نداده بودند. بلكه فرمودند كسي برود و از ابوجهل خبر بياورد. كه عبدالله بن مسعود رفت و ابوجهل را در حالي كه آخرين نفسهايش را مي‌كشيد يافت. او را كشان كشان مي آورد كه خسته شد. سپس سر ابوجهل را بريد و سر را به همراه وسايل هاي ابوجهل نزد پيامبر آورد.
(تاريخ طبرى، ترجمه ابو القاسم پاينده، 1375ش، ج‏3، ص974)

5. يا مانند مجازات يهوديان بني‌قريظه كه بر اساس حكم تورات انجام شد. سعد با بني‌قريظه هم‌پيمان بود و بني‌قريظه داوري او را پذيرفتند. او مطابق حكم تورات داوري كرد مردان آنان كه در توطئه شركت داشتند، كشته شوند.(گردن بزنند)
(ارشاد، شيخ مفيد، ترجمه رسولي محلاتي، ج1، ص 98 ـ 99)

6. اما نخستين مسلماني كه سرش بريده شد و سرش را در شهرها گرداندند عمرو بن حمق خزائي صحابي پيامبر بود. كه معاويه سرش را بريد و دستور داد در شهرها بگردانند. اين كار حتي با مخالفت و ناراحتي عايشه همراه شد. امام حسين علیه السلام در پاسخ نامه معاويه نامه‏اى براى او نوشتند و كارهاى او را به شدت مورد اعتراض قرار دادند.
(الغارات و شرح حال اعلام آن، ترجمه عزيز الله عطاردى، 1373ش، ص519)

نتیجه: با توجه به مطالب بالا روشن می‌شود که سنت سربریدن یا بعبارت دیگر سرآوردن با انگیزه های مختلف – که برخی انگیزه ها غیراخلاقی و مذموم بوده و برخی جنبه مجازات داشته – در ادوار تاریخی گذشته و در نقاط مختلف رخ داده و نسبت دادن آن به عرب ها و مسلمانان بی انصافی است.

اما در رابطه با مسلمانان اگر چه برخی از خلفای جور و غاصب خلافت ائمه معصومین علیهم السلام (مانند معاویه در مثال بالا) دست به چنین اقداماتی با نیّات و انگیزه های مذموم زده اند، ولی هیچ گاه ائمه معصومین به این کار سفارش نکرده اند و مواردی هم که در تواریخ ذکر شده هيچ كدام از اين موارد به منظور قدرت نمايي و شوكت نبوده، بلكه مجازاتي است كه آنان بايد مي‌شدند(مانند مجازات يهوديان بني‌قريظه)

    مطالعه بیشتر

    pasokhgoo.ir/node/80870

    yon.ir/wikipSAR

    the14.ir/10157


    برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , ,
    0 پاسخ

    دیدگاه خود را ثبت کنید

    تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
    در گفتگو ها شرکت کنید.

    پاسخی بگذارید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    معادله ی امنیتی *